2 jaar Szia en 10 maanden in Budapest - een zeer persoonlijke terugblik

Onderwerpen: De laatste grote uitbreiding * 2 jaar Szia * 10 maanden in Budapest: ups, dows en achtergronden (een zeer persoonlijke terugblik)

N.B. Update onderaan deze pagina

De laatste grote uitbreiding

Szia Budapest  / Szia bestaat 2 jaar en reden voor een feestje! Derhalve wordt momenteel de laatste hand gelegd aan de laatste grote uitbreiding van de Szia Budapest website: een aparte website over de architectuur van Budapest.

De Nederlandstalige versie van Budapest Architect staat nu online en de komende dagen zullen kinderziektes worden verwijderd en in 2012 zullen er velen updates komen... het streven is Budapest Architect tot dé referentie basis op Internet te maken over de architectuur van Budapest tussen ca. 1890 en 1948. De Engelstalige versie van Budapest Architect zal tussen 1 en 15 januari 2012 worden opgebouwd. Uiteraard zullen ook de andere websites blijven worden onderhouden en regelmatig bijgewerkt.

Twee jaar Szia

Rond kerst 2009 zag de website Szia het levenslicht....Gewoon om mijn indrukken over Budapest te delen met anderen. Gaandeweg begon de hobby uit de hand te lopen. Gaandeweg kwamen er steeds meer inzichten over de stad, het leven en de geschiedenis. Door steeds langer in de stad te verblijven, rondkijken, werden steeds meer zaken opgemerkt, zoals een groepje beroepsbedelaars die knielend/liggen op straat de hele dag vragen om geld. Deze vrouwen (een groepje van 4-6) komt 's ochtend via de Népszinház  utca lopend de stad binnen (meestal tussen 9.30 en 10.00 uur), overlegt wie waar gaat staan/liggen zielig doen, en 'avonds verzamelen ze zich weer. Dag in, dag uit...

Het idee van én een website én een aparte Blog werd begin 2011 losgelaten, het was handiger Blog en website te integreren. Hoe meer er aan de website werd gewerkt hoe meer het besef kwam dat deze alleen volwassen kon worden door in mijn geliefd Budapest te gaan wonen. Een droom die al jaren leefde maar het zetten van zo'n stap betekent nogal wat en het werd mij, om het zacht uit te drukken, niet makkelijk gemaakt. Vanaf maart  2011 woon ik, door omstandigheden (zie hieronder), in Budapest en dat was een goede beslissing, eindelijk het gevoel mijn roots te hebben gevonden én opgeleefd.

Mijn stap betekende een enorme voortuitgang voor de websites....Ik was in staat mijn kennis over Budapest uit te breiden en dagelijks zwerf ik uren door de stad, straat in, straat uit. De kennis die ik de afgelopen 10 maanden heb opgedaan is gigantisch en ik loop bijna blindelings door de stad en kan zonder enige moeite rondleidingen geven, zoals ook deze week met een rondleiding langs diverse panden die Ödön Lechner ontwierp tussen ca. 1896 en 1914. Het gaat vanzelf zo lijkt het. Gaandeweg de afgelopen maanden bleek ook dat de nadruk van de webistes moest gaan liggen op architectuur en kunst aangevuld  met andere onderwerpen en practische tips, die je alleen kan geven als je in de stad woont.


Het in Budapest wonen en uitbreiden van de informatie betekende ook dat er vragen kwamen om ook een Engelstalige versie van de website te maken... Dankzij een bijzondere ontmoeting gedurende het Athe Sam festival in juni 2011 kreeg ik de moed hieraan te beginnen en nu draait de Engelse website naast de Nederlandse en trekt de Engelstalige website inmiddels meer bezoekers dan de originele website. De website is taaltechnisch nog niet goed genoeg maar daar wordt aan gewerkt.

Een ander niet gedacht onderwerp leidde ook tot een aparte website: Graffiti Art in Budapest. Deze is zo rijk vertegenwoordigd, met prachtige kunstwerken van onder andere de kunstenaar Taker dat het goed in beeld brengen van deze kunst aleen via een aparte website kon. Dit werd in augustus 2011 gerealiseerd en vanaf Januari 2012 zullen er weer reguliere updates komen over deze kunststroming in Budapest. De afgelopen maanden zijn honderden foto's gemaakt die deels gepubliceerd gaan worden. Een gebrek aan tijd verhindert aan alles 1000% aandacht te geven.

Op architectuurgebied kwam ik in aanraking met Zoltán Bolla, eveneens een bevlogen architectuurfan van Budapest en sinds september wisselen we veel informatie uit, wat de website ten goede komt... Ook op andere gebieden komen er steeds meer contacten zoals op het gebied van moderne dans zodat ik ook daar beter en actueler over kan schrijven... Maar zoiets opbouwen kost tijd. In 2012 zal derhalve met evenveel inzet aan de websites worden gewerkt en zult u als bezoeker vele uitbreidingen kunnen verwachten of aankondigingen van bijzondere evenementen kunnen verwachten.

Tot slot: door de omstandigheden was ik eerder dit jaar bijna gedwongen geweest afscheid te nemen van mijn geesteskind... Gelukkig heeft dit nog niet hoeven plaatsvinden!

10 maanden Budapest: ups, dows en achtergronden

Onbewust geholpen door een aantal mensen die in mijn privéleven afspraken niet nakwamen, besloot ik in maart dit jaar in een opwelling  niet terug te keren naar Nederland en te gaan wonen in Budapest. Ik had genoeg dreunen gehad. Op zich niet verrassend, ik kwam al jaren en steeds langer in Budapest en voelde me steeds minder thuis in Nederland.

Ik voelde mij door aangedaan onrecht niet meer veilig in mijn eigen huis dit door falen van politie/justitie en hulpverlening die beiden oplossingen hadden kunnen/moeten! bewerkstelligen als ze hun werk goed hadden gedaan, maar dit niet deden. 7 jaar was ik een roepende in de woestijn, maar omdat niemand wilde luisteren of helpen, ging het steeds meer bergafwaarts in alle opzichten. Weten dat je gelijk hebt, weten dat er oplossingen mogelijk zijn, weten dat de veroorzakers van de problemen kunnen worden aangepakt, maar niet in staat te zijn dat om te zetten in positieve stappen voorwaarts.

De inmense druk die hierdoor iedere dag in Nederland gevoeld werd, was/werd te groot. Velen begrepen mijn stap niet of waren misschien jaloers dat ik zo'n stap durfde te zetten. Ik was teveel de grond ingetrapt en had teveel moeten ervaren dat je recht halen in Nederland niet voor iedereen mogelijk is. Ook ervoer ik dat misdaad / strafbare feiten begaan inderdaad lonend kan zijn. Dat kan in Nederland en als je niet in staat bent een advocaat te betalen om te vechten, ben je nergens en als de politie zich dan ook nog eens niet aan de wet houdt.....

Ook de afgelopen maanden waren er vele beren die op mijn weg kwamen. Zaken die mij meermaals tot wanhoop hebben gedreven, meerdere plannen tot uit het leven stappen, overspannenheid veroorzaakten en een opleving van mijn ziekte. Had ik niet een aantal mensen om mij heen gehad, zowel hier in Budapest als in Nederland die mij, bewust of onbewust, hadden gesteund (in Nederland met name Hans en Helen die mijn hond opvingen en haar een liefdevol huis bezorgden, in Budapest met name ..... en Enikó), had ik het niet gered. En nog steeds proberen mensen mij verder de grond in te trappen, alsof je een vervelende mug wilt doodslaan. Maar, het is ze nog niet gelukt.

Omdat de mensen die konden en hadden moeten helpen/ingrijpen, dat niet deden, loopt de zaak in Nederland steeds verder uit de hand, zeker op financieel gebied, maar mij worden zodanig de duimschroeven aangedraaid dat ik daarin geen oplossing kan bewerkstelligen. Gedwongen persoonlijk failliet te laten verklaren om de veroorzakers van mijn lijf te houden, 100% afgekeurd WAO-er en een curator die de financiële kraan steeds meer dichtdraait waardoor er in feite alleen geld overblijft om het voor een ziekte noodzakelijk dieet te volgen. IJzer met handen breken kan ik niet...Ik heb welliswaar officieel toestemming van het UWV om in Budapest te wonen en een paar rondleidingen te gaan geven, maar dat is aan strikte regels gebonden en zet dus geen zoden aan de dijk.

Eerder deze maand was ik weer even in Nederland, na 9 maanden weg te zijn geweest. Wat burgerlijk, aangeharkt, bekrompen, saai kwam het over. Dan liever de chaos van Budapest, rommelig, vuil, chaotisch, maar wél leven en vol inspiratie. Geen stukje plastic tussen zowat ieder plakje vleeswaar dat exact hetzelfde is qua formaat voor ieder plakje, maar gewoon vleeswaar in een vetvrij papiertje, met ook het kontje van een worst of ongelijke stukken....En, Nederland is duur, zeer duur, had ik daar nu nog geleefd, had ik gebruik moeten maken van de voedselbank...

10 maanden Budapest... zoals gezegd geen dag spijt en nagenoeg iedere dag genieten ondanks de situatie. Maar, wel overspannen en niet meer met tegenslag om kunnen gaan. Toch iedere dag fluitend over straat en geniet er van om aan gasten mijn kennis over de stad over te brengen. Kennis die iedere dag groeit, omdat er zo ongelooflijk veel is dat nog niet is beschreven en met eigen ogen ontdekt moet worden én in staat die kennis over te brengen op anderen.. terug naar waar mijn hart lag.... de museumwereld, kunst en mensen bewust maken van geschiedenis. Velen beseffen niet de enorme culturele rijkdom van deze stad.

Ik wil zeker ook een aantal mensen bedanken die hebben bijgedragen aan mijn stap om in maart 2011 in Budapest te blijven, door hun falende hulp, het niet willen volgen van de wet, een mens te behandelen alsof het een nummer is, waarbij er geen ruimte is voor een persoonlijke benadering, of gewoon slap gedrag.. mensen met wie je geen oorlog wint: Janneke de Jong (Solidez, Wageningen - hulpverleenster die afspraken niet na kwam en meermaals loog), C. Nijhuis en H.C.M van Haastert (curatoren Nysingh advocaten, Arnhem - bereid om over lijken te gaan en werken mee aan het verrijken van degene die strafbare feiten beging), C. Quint en P. van Zilfhout (Politie Wageningen - weigerden ondanks hun wettelijke plicht, meermaals aangifte op te nemen jegens de dader, staan strafbaar handelen toe en handelen in strijd met hun eed), Geert van Rumund (Burgemeester Wageningen - durft niet met vuist op tafel te slaan en loopt als blind paard achter mensen aan die hem bewust beduvelen en onwaarheden vertellen). En tenslotte tientallen advocaten die te beroerd zijn mijn zaak te behandelen omdat ze van de overheid te weinig geld krijgen om op basis van toevoeging mij te helpen mijn recht te halen. Ik ben geen Mauro of dergelijke waarmee ze publiciteit kunnen krijgen en daar draait het voor veel advocaten om willen ze zich voor een zaak inzetten.

Daarnaast een aantal "vrienden" die, soms na een vriendschap van 20 jaar, mij als een baksteen lieten vallen toen ik eerder dit jaar om tijdelijke (financiële) hulp vroeg. Dit om rust te scheppen zodat ik én hier wat op kon bouwen en in Nederland zaken correct kon afhandelen. Ik had genoeg waardevolle zaken in huis, maar op het moment dat ik ze te gelde wilde maken lukte dat niet door de economische crisis. Hun weigering mij te helpen heeft de zaak alleen maar verergert. Namen noem ik niet, zij zijn iemand kwijt geraakt die voor ze door het vuur zou gaan. Dat ik met hun de vriendschap heb verbroken is al genoeg. Ik ben naar vrienden trouw, zeer trouw, dus zo'n stap neem je niet licht. De steun van mensen hier in Budapest was waardevolller...

Nog één persoon ben ik vergeten..... mijn geliefde moeder die 7.5 jaar geleden overleed en altijd blij was als ik met kerst thuis was. Ik wilde haar laatste wil volgen (is dat niet normaal?), wat door anderen niet op prijs werd gesteld en waardoor ik geestelijk, financieel en lichamelijk de grond in ben getrapt. Haar kracht, hulp en begrip voor mijn liefde voor Budapest geeft mij nog steeds moed om door te gaan. Ze was een zeer bijzonder, wijs en modern mens, die nog iedere dag intens wordt gemist. Al met al... in ogen van sommigen was mijn stap om in maart hier in Budapest te blijven een soort kamikaze actie.. voor mij was het echter een logische stap en in feite eindelijk de stap die ik al veel eerder had moeten zetten maar die werd verhinderd door het aangedaan onrecht. Hulpverlening die na 6 maanden nog geen enkele van de toegezegde hulpvragen had opgelost of enige vooruitgang had geboekt en de situatie eerder vergergerde...had ik die stap niet gezet was ik daardoor in een psychiatrische inrichting beland...

2012 zal nog een (zeer) moeilijk jaar worden, maar ik blijf doorwerken aan het uitbouwen van de websites en het volgen van mijn droom...  ondanks de vele beren die er nog op zullen doemen en ondanks dat nog teveel mensen aan mijn stoelpoten zagen. Het is alleen te hopen dat in 2012 eindelijk mensen gaan beseffen wat mij is aangedaan, dat ik juiste hulp krijg én dat er mensen zijn die het financieel mogelijk maken mijn droom in vervulling te laten gaan. Ik heb genoeg in de aanbieding maar verkopen lukt helaas niet. Oplossingen zijn welkom.. ik weet ze echter niet en de curator maakt leven in feite onmogelijk, ook als ik in Nederland zou wonen, want regulier werken mag ik door mijn handicap niet meer en kan dus niet even ergens geld gaan verdienen.

Maar, hoe dan ook en wat er ook gaat plaatsvinden..... ik volgde een droom Ã©n mijn hart en dat was een juiste beslissing. Wat en hoe dan ook.... die 10 maanden waren een onvergetelijke ervaring die ik nooit had willen missen. Voor zoiets moet je lef hebben... hetzelfde lef dat ik had toen mij zwijggeld werd aangeboden om strafbaar handelen met betrekking tot mijn moeders erfenis door de vingers te zien. Ik zat financieel krap en kennelijk dachten de veroorzakers dat ik met geld mijn mond wel zou houden. Helaas, het volgen van mijn moeders laatste wil was belangrijker voor mij.. Dat dit mij mogelijk ruim 100.000 euro gaat kosten door gebrek aan hulp...Het zegt genoeg over de veroorzakers die met bedrog rechstzaken wisten te winnen maar daarbij alles wat ze op het sterfbed van onze moeder aan haar beloofden op zij schoven. Dán ben je als mens niets waard en zulke mensen durven zich broer en zus te noemen....Ik heb door vele zware operaties meermaals op het randje van de dood gezweefd en kan zulk gedrag niet begrijpen.. geniet van het leven en heb respect voor anderen en bovenal voor degenen die je ter wereld hebben gebracht en liefdevol hebben opgevoed.

Julius Palacinka, 30 december 2011

N.B..... ook een wens voor 2012... dat de hierboven genoemde naam mijn officële naam moge worden... ik wil namelijk op geen enkele manier met de veroorzakers worden geassocieerd....


Update (want ik ben opgehouden mijn mond te houden)

Haatcampagne van de heer Nico Spilt

Op de rails gestaan, niet meer door willen leven. Geestelijk en lichamelijk weer terug naar af en financiële schade door bewust onwaarheden te schrijven op Internet. En daarnaast het zonder toestemming publiceren van en verwijzen naar persoonlijke documenten die bewust al geruime tijd uit de publiciteit waren gehaald. Het handelen van de "heer" Nico Spilt, die vond dat hij op deze manier via zijn website "langs de rails" iemand moest afrekenen op het feit dat deze in een zeer moeilijke geestelijke periode kennelijk vergeten was een boek ter waarde van 10.00 euro op te sturen. Als je al termen als "opgelicht" gebruikt, zonder dat dat wettelijk is bewezen, waar ben je dan mee bezig. En ook geen enkel respect hebben voor iemands geestelijke toestand, er zelfs de spot mee drijven. Ik ben door een hel gegaan, en het had niet veel gescheeld of de "heer" Spilt was verantwoordelijk geweest voor mijn voortijdig overlijden. Niets ontziend, alles moet wijken voor het ego van deze "heer", laat staan dat deze kennelijk weet wat respect voor een medemens inhoudt. Lees hier meer. 

Julius Palacinka, 25-28 januari 2012